Ten egzemplarz
Egzemplarz w bibliotece @LegandarnyAzog
Właściciel: @LegandarnyAzog
Identyfikator egzemplarza
UIDLKtlGRaZ
UID to unikalny identyfikator przypisany do tego konkretnego egzemplarza książki. Pozwala sprawdzić jego historię i ułatwia pożyczanie książek.
„Jak to było? Plac Dąbrowskiego 7, mieszkanie 13. Wbiegałem na trzecie piętro. Kartka z wiadomością, że otwarte, już czekała na klamce. Taki miał zwyczaj – wiele osób przechowuje do dziś te kartki. (…) Zapach dymu papierosowego miał stężenie kadzidła. Ściany były poczerniałe od świec. Leżał na kozetce, we wnęce, która kiedyś była sceną jego teatru. Był tak wtopiony w to wnętrze, że złodziej, który kiedyś tam się dostał, nie zauważył jego obecności. Nad kozetką wisiała cerkiewna kadzielnica z wprawioną niebieską żaróweczką, dająca nocne, kolejowe światło. Do czytania zapalał stojącą na szafce lampkę, którą nazywaliśmy „przesłuchaniówa”, bo siedzących przy nim na skraju kozetki raziła w oczy. Jedną ręką mógł sięgnąć do adaptera pod ścianą, drugą do butelki po mleku, napełnionej wodą, w której gasił niedopałki. Bruliony i długopisy leżały przy łóżku. I szła muzyka, Palestrina, Mozart, Bach. Tak zaczyna się książka Tadeusza Sobolewskiego o jednym z największych pisarzy – Mironie Białoszewskim. To rodzaj bardzo osobistego wspomnienia nie tylko o samym poecie, ale i o całym środowisku, które się wokół niego kształtowało. Miron autor, Miron człowiek, Miron przyjaciel, Miron kochanek, Miron artysta, Miron sąsiad – Sobolewski pisze o kilku wcieleniach Białoszewskiego, tworząc wielowymiarowy barwny portret mistrza.”
Proweniencja
Życiorys egzemplarza
Do przeczytania
Skatalogowano
Wpisano do księgozbioru przez @LegandarnyAzog
Na półce w biblioteczce
Ten egzemplarz stoi w biblioteczce. Karta z kodem QR pozwala później dopisać kolejny przystanek (np. pożyczenie lub przekazanie książki dalej).
W tej biblioteczce
