Radosna wiedza, znana również jako "La gaya scienza," jest dziełem Fryderyka Nietzschego, które zostało ukończone na wiosnę 1882 roku. Książka ta opisuje krajobraz życia i poznania pod wpływem światła, które Nietzsche doświadczył latem 1881 roku w Sils Maria. Nietzsche napisał tę książkę z dużym entuzjazmem, gdy był przez kilka tygodni wolny od uciążliwych dolegliwości fizycznych i cierpienia. Projektował plan książki podczas słonecznych spacerów w okolicach Genui, wyrażając miłość do zróżnicowanego wybrzeża, skał i willi rozsianych po wzgórzach. Sceneria ta, którą Nietzsche postrzegał jako pełne życia miejsce, jest obecna we wszystkich częściach książki. W III księdze Radosnej wiedzy Nietzsche wypowiedział po raz pierwszy słowa "Bóg umarł". To dzieło otworzyło drogę do wypracowania głębokiej i fundamentalnej pozycji metafizycznej przez autora. Myślenie Nietzschego widzi się pod znakiem nihilizmu, co jest mianem rozpoznanym przeciwko przenikającemu epokę ruchowi dziejowemu. Martin Heidegger opisał tę koncepcję jako "Bóg umarł", podkreślając jej filozoficzne i duchowe znaczenie. Radosna wiedza jest częścią serii Biblioteka Mnemosyne pod redakcją Piotra Kłoczowskiego, a została przetłumaczona na język polski przez Małgorzatę Łukasiewicz. Wydana w 2008 roku w Polsce, książka liczy 316 stron i dostępna jest w formacie 162 na 215 mm z oprawą twardą.