Wielkie mity wielkiego kryzysu to esej autorstwa Lawrence'a W. Reeda, amerykańskiego ekonomisty i publicysty. Książka stanowi analizę stereotypowego poglądu na temat przyczyn i rozwiązań Wielkiego Kryzysu gospodarczego lat 1929-1941. Reed kwestionuje popularną narrację, która obwinia wolnorynkowy kapitalizm za problemy ekonomiczne tamtych czasów i propaguje interwencję rządu jako ich rozwiązanie. Autor podkreśla, że prawdziwe przyczyny Wielkiego Kryzysu nie były związane z wolnym rynkiem, lecz wynikały z nieskutecznej polityki rządu. Reed przeanalizował decydującą rolę interwencjonizmu państwowego, który przekierowywał gospodarkę w kierunku błędnych mikro i makroekonomicznie decyzji podjętych przez administrację prezydenta Franklina D. Roosevelta. Esej Reeda odwołuje się do historycznych faktów i przedstawia alternatywne interpretacje, które rzuciły światło na źródła kryzysu oraz jego następstwa. Książka ma na celu oświecenie czytelników i zachętę krytycznego spojrzenia na historyczne wydarzenia, które do dziś wpływają na współczesne polityki ekonomiczne.