Przedwiośnie to powieść autorstwa Stefana Żeromskiego opublikowana po raz pierwszy w 1925 roku. Opowiada ona historię Cezarego Baryki, młodego człowieka poszukującego swojej tożsamości narodowej i miejsca w świecie. Akcja rozgrywa się na tle wydarzeń historycznych, takich jak rewolucja w Baku, wojna polsko-rosyjska z 1920 roku oraz powroty do odzyskanej niepodległości Polski. Cezary miota się między idealizmem a rzeczywistością, próbując znaleźć swoje miejsce w społeczeństwie i polityce. Jednocześnie musi zmierzyć się z różnymi wyzwaniami, które napotyka na swojej drodze do dorosłości. Przedwiośnie to nie tylko powieść o poszukiwaniu tożsamości, ale także krytyczna analiza politycznych i społecznych realiów młodej Polski dwudziestolecia międzywojennego. Żeromski porusza w niej tematy takie jak nadzieja, rozczarowanie, idealizm i zagubienie ideologiczne, ukazując różne aspekty życia społeczno-politycznego. Dzięki swojemu głębokiemu spojrzeniu na kondycję ludzką oraz realistycznemu obrazowi życia, powieść ta zyskała miano klasycznej literatury polskiej XX wieku.