Dziennik 1957-1966 jest trzecim tomem z planowanych pięciu dzienników węgierskiego pisarza Sándora Máraia. Obejmują one lata spędzonych przez autora w Ameryce, dokąd udał się w 1952 roku, aby między innymi zdobyć obywatelstwo amerykańskie dla siebie i swojej rodziny po utracie poprzedniego statusu. W dziennikach Márai opisuje swoje doświadczenia, refleksje i wrażenia z pobytu w Ameryce, które zawierają nutę ambiwalencji. Z jednej strony podziwiał piękno krajobrazu, możliwości podróży i doskonały poziom bibliotek amerykańskich, ale z drugiej irytowała go niewrażliwość społeczeństwa na kulturę oraz jego niechęć do życia w obcym klimacie. Ameryka była dla niego pewną formą nowego startu po emigracji, ale jednocześnie miejscem, z którego brakowało mu europejskiej atmosfery i mentalności. Dziennik 1957-1966 to także zapis jego dojrzewania do starości oraz doświadczeń związanych z dorastaniem ich przybranego syna, którego losy rozwijały się inaczej w nowej ojczyźnie. Ponadto Márai dzieli się swoimi przemyśleniami na temat wiary, które odgrywają istotną rolę w tych zapiskach. Wszystkie te elementy składają się na bogaty i głęboki obraz życia pisarza w trudnym okresie emigracji oraz jego przemyśleń o sztuce, kulturze i polityce na arenie międzynarodowej.