Gra szklanych paciorków jest ostatnią powieścią niemieckiego pisarza Hermanna Hessego. Prace nad książką rozpoczął w 1931 roku, a wydana została w Szwajcarii w 1943 roku po tym, jak jej publikację odrzucono w nazistowskich Niemczech. Powieść skupia się na tytułowej grze szklanych paciorków oraz na życiu intelektualnym w fikcyjnej prowincji Kastali, gdzie technologia i życie ekonomiczne są ograniczone do minimum. Akcja powieści rozgrywa się w odległej przyszłości, a jej główny bohater stara się poświęcić życie zasadom zakonu intelektualistów. Gra szklanych paciorków to również traktat filozoficzny, który umiejętnie współgra z fabułą powieści. Powieść przedstawia dosłownie tłumaczony z niemieckiego tytuł "Das Glasperlenspiel", ale także została opublikowana pod tytułem Magister Ludi (łac. „mistrz gry”). Zwrot magister ludi może być rozumiany jako gra słowna w języku łacińskim, który oznacza także "nauczyciel szkoły elementarnej" („ludus” oznacza zarówno „grę”, jak i „szkołę podstawową”). W powieści obserwujemy kolejne stopnie wtajemniczenia głównego bohatera w tajemnice zakonu intelektualistów, a także odkrywamy sens istnienia i zasady gry szklanych paciorków. Książka fascynuje czytelnika swoją głębią i bogactwem treści filozoficznych oraz literackich.