Blackout przedstawia wizję Europy pozbawionej prądu na kilkanaście dni. Głównym bohaterem książki jest haker Piero Manzano, który odkrywa dziwne kody na swoim liczniku elektrycznym i podejrzewa zamach terrorystyczny na sieci energetycznej. Akcja rozgrywa się w ciężkich warunkach zimowych, a jej skutki dotykają wszystkie aspekty życia społeczeństw europejskich - od transportu i komunikacji po zdrowie i bezpieczeństwo. W powieści przedstawione są różne perspektywy zarówno bohaterów cywilnych, jak i władz oraz służb bezpieczeństwa, które próbują rozwiązać kryzysową sytuację. Książka porusza tematy zależności między ludźmi i technologią oraz skutków odcięcia od prądu na codzienne życie.

Blackout : najczarniejszy scenariusz z możliwych /

Thomas Mann, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, napisał powieść "Buddenbrookowie. Upadek pewnej rodziny" opublikowaną po raz pierwszy w 1901 roku. Jest to epicka saga obrazująca losy czterech pokoleń bogatej niemieckiej rodziny kupieckiej z Lubecki i ukazująca powolny rozpad ich świata i tradycyjnych wartości mieszczańskich, który w końcu doprowadził do ubóstwa i upadku rodu. Autor przedstawia ten proces w sposób przenikliwy i wyjątkowy, łącząc psychologiczną analizę postaci z portretem społeczeństwa mieszczańskiego i jego przemianami na przestrzeni kilku dekad XIX wieku. Książka jest dziełem wielowątkowym i wielopoziomowym, które nie tylko bada złożoność relacji rodzinnych, ale również ukazuje wpływ czasu, postępującego upadku moralnego oraz społeczno-ekonomicznej transformacji na życie i losy bohaterów. "Buddenbrookowie" stanowią kluczowe dzieło nowoczesnej literatury europejskiej, które pozostaje aktualne do dziś ze względu na swoją zdolność do odzwierciedlania uniwersalnych aspektów ludzkiego życia i historii. Powieść ta, choć napisana ponad sto lat temu, nadal porusza i fascynuje swoim bogactwem tematów oraz wnikliwością psychologiczną autora. W nowym tłumaczeniu Jerzego Kocha z 2025 roku dzieło Thomasa Manna zyskuje świeżość i aktualność, która przyciąga kolejne pokolenia czytelników.

Buddenbrookowie : upadek pewnej rodziny / Buddenbrooks : Verfall einer Familie, Upadek pewnej rodziny

Lawendowy Pokój to powieść Niny George, w której autorka przedstawia Jeana Perdu – pięćdziesięcioletniego księgarza prowadzącego księgarnię o nazwie "Apteka Literacka" na barce przycumowanej w Paryżu. Perdu posiada niezwykły dar rozpoznawania problemów swoich klientów i polecania im odpowiednich książek, które mają pomóc w ich rozwiązaniu. Jednak sam przez ponad dwadzieścia lat ukrywa swój osobisty ból po odejściu ukochanej Manon.

Zmiana w jego życiu następuje, gdy nieoczekiwanie otwiera list od Manon, który pozostawiła mu dwadzieścia jeden lat wcześniej. Zdesperowany Jean postanawia odszukać kobietę swojego życia i dociera do niej poprzez podróż w górę Sekwany aż do Prowansji, miejsca ich wspólnej historii. Podczas tej podróży towarzyszy mu dwudziestoletni pisarz o pseudonimie Kosma, który cierpi po spektakularnym sukcesie własnych książek i potrzebuje pomocy w poradzeniu sobie z rosnącym ciężarem sukcesu.

"Lawendowy Pokój" to powieść o miłości, strachu przed poznaniem prawdy oraz skutkach tego strachu. To także historia o drugich szansach i odnajdywaniu własnego miejsca na świecie. Powieść łączy w sobie romantyczną opowieść o miłosnym związku Jeana i Manon z głębokim rozważaniem nad ludzkim losem, samorealizacją oraz odwagą do zmiany własnego życia.

Lawendowy pokoj

Auto Da Fè

Przyczyna, Suterena, Oddech, Chłód, Dziecko – autobiograficzny pięcioksiąg wybitnego austriackiego prozaika i dramatopisarza to drobiazgowa rekonstrukcja lat dojrzewania. Analiza „niszczycielskich machin” – szkoły, rodziny, instytucji, społeczeństwa, ich nieznoszącej sprzeciwu, bezwzględnej opresyjności. To brutalna ocena tępego i zaślepionego w swym konformizmie narodu, nieskończonej ludzkiej obojętności. To nieskrywana manifestacja gniewu i pogardy, hołd złożony samotności i jednocześnie rzucone jej przekleństwo. To przeprowadzana na sobie samym wiwisekcja.

Autobiografia

Novela corta de Franz Kafka (1883-1924) publicada en 1915. Es considerada una de las obras más importantes de la ficción moderna y es constantemente estudiada alrededor del mundo por su simbología profunda y sus ideas existencialistas. Narra la historia de Gregorio Samsa, un vendedor ambulante, que un día despierta convertido en un insecto gigante. La historia también explora las relaciones familiares a la vez que muestra cómo era la sociedad europea de principios del siglo XX.

LA METAMORFOSIS / THE METAMORPHOSIS

Radosna wiedza, znana również jako "La gaya scienza," jest dziełem Fryderyka Nietzschego, które zostało ukończone na wiosnę 1882 roku. Książka ta opisuje krajobraz życia i poznania pod wpływem światła, które Nietzsche doświadczył latem 1881 roku w Sils Maria. Nietzsche napisał tę książkę z dużym entuzjazmem, gdy był przez kilka tygodni wolny od uciążliwych dolegliwości fizycznych i cierpienia. Projektował plan książki podczas słonecznych spacerów w okolicach Genui, wyrażając miłość do zróżnicowanego wybrzeża, skał i willi rozsianych po wzgórzach. Sceneria ta, którą Nietzsche postrzegał jako pełne życia miejsce, jest obecna we wszystkich częściach książki.

W III księdze Radosnej wiedzy Nietzsche wypowiedział po raz pierwszy słowa "Bóg umarł". To dzieło otworzyło drogę do wypracowania głębokiej i fundamentalnej pozycji metafizycznej przez autora. Myślenie Nietzschego widzi się pod znakiem nihilizmu, co jest mianem rozpoznanym przeciwko przenikającemu epokę ruchowi dziejowemu. Martin Heidegger opisał tę koncepcję jako "Bóg umarł", podkreślając jej filozoficzne i duchowe znaczenie. Radosna wiedza jest częścią serii Biblioteka Mnemosyne pod redakcją Piotra Kłoczowskiego, a została przetłumaczona na język polski przez Małgorzatę Łukasiewicz. Wydana w 2008 roku w Polsce, książka liczy 316 stron i dostępna jest w formacie 162 na 215 mm z oprawą twardą.

Radosna wiedza = ("La gaya scienza") / Fröhliche Wissenschaft, Gaya scienza Biblioteka Mnemosyne

**La Gaya Scienza: Czyli nauka radująca duszę** autorstwa Friedricha Nietzschego jest znana jako jedna z jego wczesnych prac, która powstała podczas jego pobytu we Włoszech i na Korsyce w latach 1882-1883. Ten niemiecki filozof, filolog klasyczny i poeta był już wtedy uznanym twórcą, a jego prace miały ogromny wpływ na rozwój filozofii, krytyki kulturowej oraz estetyki. "La Gaya Scienza" jest dziełem o luźnej formie, złożonym z notatek i aforyzmów dotyczących życia, nauki i sztuki. Nietzsche wyraża w niej swoje myśli na temat radości, kreatywności oraz roli artysty i filozofa w społeczeństwie. Książka jest napisana w lekkim i poetyckim stylu, co sprawia, że stanowi ciekawą lekturę zarówno dla miłośników filozofii, jak i dla osób zainteresowanych literaturą. Nietzsche porusza w niej kluczowe tematy swojej filozofii, takie jak krytyka chrześcijaństwa, przewartościowanie wartości czy idee nadczłowieka. "La Gaya Scienza" jest ważnym źródłem do zrozumienia rozwoju myśli Nietzschego oraz jego fascynacji kulturą i filozofią starożytną. Dzieło to stanowi także świadectwo jego osobistych przeżyć i odkryć, które miały miejsce podczas jego podróży po Włoszech - miejscu, gdzie Nietzsche często czerpał inspirację i gdzie doświadczał głębokich przemyśleń na temat ludzkiej egzystencji. W swoich notatkach Nietzsche oprócz filozoficznych refleksji zawarł także opisy piękna włoskiego krajobrazu oraz wspomnienia z podróży, co nadaje publikacji wyjątkowy charakter połączenia filozofii z odkrywaniem nowych miejsc i doświadczeń. "La Gaya Scienza" ukazuje Nietzschego jako myśliciela poszukującego radości w życiu, który dostrzega piękno zarówno w sztuce, jak i w naturze oraz w ludzkich doświadczeniach. Ta książka stanowi niezwykłe połączenie filozofii, poezji i refleksji nad życiem, które sprawiają, że czytelnik zostaje obdarowany bogactwem idei oraz duchowych inspiracji.

La gaya scienza, czyli Nauka radująca duszę / Fröhliche Wissenschaft : la gaya scienza, Radosna wiedza Wiedza radosna Nauka radująca duszę Meandry Kultury

This selection of thoughts on religion, ethics, politics, women, suicide, books, and much more is taken from Schopenhauer's last work, Parerga and Paralipo-mena, published in 1851. For more than seventy years, Penguin has been the leading publisher of classic literature in the English-speaking world. With more than 1,700 titles, Penguin Classics represents a global bookshelf of the best works throughout history and across genres and disciplines. Readers trust the series to provide authoritative texts enhanced by introductions and notes by distinguished scholars and contemporary authors, as well as up-to-date translations by award-winning translators.

Essays and Aphorisms

Poezje /

Kafka 1 Listy do Felicji

Myśli i rozważania

Chodzenie (1971) – opowiadanie austriackiego pisarza Thomasa Bernharda, zawierające dialog między narratorem a Oehlerem podczas spaceru. Rozmawiają oni na temat natury myślenia, rozumienia i istnienia, analizując również zależności pomiędzy okolicznościami a stanami świata oraz relacje między chodzeniem a myśleniem. Oehler prowadzi nieustanny monolog, którego przyczyną jest obłęd jego przyjaciela Karrera, spowodowany samobójczą śmiercią chemika Hollensteinera, zniszczonego przez Austrię jako państwo unicestwiające wybitne jednostki. 

Amras (1964) to mikropowieść opowiadająca o dwóch braciach – K., zainteresowanym naukami przyrodniczymi, i jego młodszym bracie Walterze, utalentowanym muzycznie. Po zbiorowym samobójstwie rodziców zostają uratowani i umieszczeni w wieży Amras, należącej do ich wuja. Miejsce to staje się zarówno schronieniem przed oszczerstwami ze strony społeczeństwa, jak i więzieniem dla braci, prześladowanych wyrzutami sumienia i skazanych na nieustanne obcowanie. Wspomnienia z dzieciństwa i domu rodzinnego ukazują złożone relacje bracie oraz przyczyny rozpadu rodziny, takich jak „tyrolska epilepsja” matki czy poświęcenie ojca dla pracy.

Chodzenie ; Amras / Gehen, Amras, Amras

Perfekcyjna maszyna do czytania to trójwymiarowa koncepcja, która opisuje książkę jako urządzenie służące do grania w czytanie. Autor opowiada o ergonomii i roli książki w procesie czytelniczym. Książka przedstawia myślenie i kreatywność płynącą z tej gry oraz jej moc tworzenia nowych światów. Autorem koncepcji jest Roland Reuss, niemiecki germanista, historyk, filozof i muzykolog. Jest profesorem literaturoznawstwa na Uniwersytecie w Heidelbergu oraz honorowym profesorem edytorstwa naukowego na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie. Reuss dzieli się swoimi refleksjami i badaniami nad książką jako przedmiotem i jako medium służącym do komunikacji i ekspresji, podkreślając jej wpływ na ludzi i ich umysłowy rozwój.

Perfekcyjna maszyna do czytania

Gra szklanych paciorków jest ostatnią powieścią niemieckiego pisarza Hermanna Hessego. Prace nad książką rozpoczął w 1931 roku, a wydana została w Szwajcarii w 1943 roku po tym, jak jej publikację odrzucono w nazistowskich Niemczech. Powieść skupia się na tytułowej grze szklanych paciorków oraz na życiu intelektualnym w fikcyjnej prowincji Kastali, gdzie technologia i życie ekonomiczne są ograniczone do minimum. Akcja powieści rozgrywa się w odległej przyszłości, a jej główny bohater stara się poświęcić życie zasadom zakonu intelektualistów.

Gra szklanych paciorków to również traktat filozoficzny, który umiejętnie współgra z fabułą powieści. Powieść przedstawia dosłownie tłumaczony z niemieckiego tytuł "Das Glasperlenspiel", ale także została opublikowana pod tytułem Magister Ludi (łac. „mistrz gry”). Zwrot magister ludi może być rozumiany jako gra słowna w języku łacińskim, który oznacza także "nauczyciel szkoły elementarnej" („ludus” oznacza zarówno „grę”, jak i „szkołę podstawową”).

W powieści obserwujemy kolejne stopnie wtajemniczenia głównego bohatera w tajemnice zakonu intelektualistów, a także odkrywamy sens istnienia i zasady gry szklanych paciorków. Książka fascynuje czytelnika swoją głębią i bogactwem treści filozoficznych oraz literackich.

Glasperlenspiel (pol.) Gra szklanych paciorków : próba opisu życia magistra ludi Józefa Knechta wraz z jego spuścizną pisarską / Glasperlenspiel,

Powieść "Pod kołami" autorstwa Hermanna Hessego jest refleksyjnym zapisem jego przeżyć i rozmyślań związanych z traumatycznym okresem edukacji w ewangelickim seminarium duchownym. Obejmując wydarzenia z lat 1891-1895, książka odzwierciedla brutalne zderzenie młodzieńczych przekonań z rzeczywistością wymagającą bezwzględnego podporządkowania i posłuszeństwa.\

Hesse stawia ponadczasowe pytania o poszukiwanie szczęścia, istotę życia ludzkiego oraz to, co stanowi jego wartość. Autor analizuje, jak ważna jest jednostka i czy warto poświęcać własne ideały w imię kategorycznej woli innych. Książka ukazuje poszukiwanie esencji człowieczeństwa i jego miejsca w świecie przez Hessego.\

"Pod kołami" zostało uznane za jedną z najlepszych książek autora, przetłumaczonych na wiele języków i cenione przez czytelników za głębokie rozważania i refleksyjny ton.

Pod kołami / Unterm Rad, Wyższy świat

Narcyz i Złotousty to powieść napisana przez Hermanna Hesse w 1930 roku. Jest to historia dwóch przyjaciół - mnicha o imieniu Narcyz oraz rzeźbiarza i włóczęgi, Złotoustego - którzy prowadzą intensywną dyskusję filozoficzną będącą pretekstem do ukazania konfliktu między duchowością a zmysłowością. Akcja książki rozgrywa się w średniowiecznej Europie i skupia się na osobistych poszukiwaniach i doświadczeniach obu bohaterów. Hesse ukazuje w niej odwieczny konflikt między światem rozumu a światem uczucia oraz między kontemplacją duchową a uganianiem się za cielesnymi przyjemnościami. Historia zawiera również opowieść o dojrzewaniu, odkrywaniu własnej tożsamości i poszukiwaniu sensu życia. Narcyz, intelektualista skupiony na rozumie, kontrastuje ze Złotoustym, mężczyzną kierującym się emocjami. Książka ta jest zarówno filozoficznym dyskursem, jak i powieścią historyczną. Jest to głęboka refleksja nad ludzkim losem, życiowymi dylematami oraz poszukiwaniem prawdy w świecie pełnym przeciwieństw. Narcyz i Złotousty zachęcają do zadawania pytań o istotę człowieczeństwa i tożsamość. Jest to powieść, która przez swoją uniwersalność i mądrość przemawia zarówno do duchowości, jak i intelektualizmu przeciętnego czytelnika. Hesse nie daje w niej łatwych odpowiedzi na pytania egzystencjalne, lecz prowokuje do samodzielnych poszukiwań i refleksji.

Narcyz i Złotousty : opowieść / Narziss und Goldmund,

Już w październiku premiera na platformie Netflix. Film na podstawie książki jest niemieckim kandydatem do Oskara.

Powieść "Na Zachodzie bez zmian" należy do najgłośniejszych dzieł literatury XX wieku. Jej bohaterowie, podobnie jak sam autor, należą do „straconego pokolenia”: pokolenia, którego młodość przepadła w okopach pierwszej wojny światowej.

Osiemnasto-, dziewiętnastolatkowie trafiają na front niemal prosto ze szkolnej ławy, namawiani przez nauczycieli do spełnienia obowiązku wobec ojczyzny. Czymże jednak jest ten obowiązek? – pytają siebie, świadomi, że strzelają do takich jak oni młodych, tęskniących za domem i pokojem i pytających o sens wojny wrogów.

Okrucieństwo machiny wojennej, w której są zaledwie trybikami, odbiera im najpierw poczucie człowieczeństwa, a w końcu i życie – i w tym sensie są oni dosłownie „straconym pokoleniem”.

Mistrzowskie wniknięcie w emocje bohatera, gwałtowność opisu ataków z lądu i powietrza, atmosfera nieuchronności śmierci – wszystko to sprawia, że Na Zachodzie bez zmian do dziś przejmuje grozą.

Na Zachodzie bez Zmian

Świat wczorajszy to wspomnienia napisane przez Stefana Zweiga, austriackiego pisarza i dramaturga. Książka ta stanowi poruszającą podróż w czasie do okresu sprzed I wojny światowej oraz międzywojennego w Europie. Zweig opisuje swoje życie w umiłowanej Austrii pod panowaniem Habsburgów oraz swoją miłość do idei ponadnarodowej wspólnoty europejskiej. Wspomnienia pisarza pełne są sentymentu i nostalgii, ukazując życie w bogatym, wielokulturowym i uporządkowanym świecie przedwojennym. Książka ta jest przystępna i pisana prostym językiem, co sprawia, że czytelnik z łatwością może przeniknąć atmosferę tamtych czasów. Świat wczorajszy to nie tylko osobiste przeżycia autora, ale również fascynujący obraz zmieniającej się Europy tuż przed i po dramatycznych wydarzeniach I wojny światowej i II wojny światowej.

Świat wczorajszy

Tytułowym bohaterem opowiadania Thomasa Bernharda z 1982 roku jest Paul Wittgenstein (1907–1979), wiedeński ekscentryk, meloman i pasjonat wyścigów Formuły I, znawca i entuzjasta opery, bliski krewny Ludwiga (1889–1951), słynnego austriackiego filozofa, autora Tractatus logico-philosophicus. I chociaż obaj Wittgensteinowie należeli do jednej z najbogatszych rodzin austriackich przemysłowców, to ze względu na swoje filozoficzno-artystyczne zainteresowania oraz brak materialnej zapobiegliwości, nie znajdowali uznania rodu, zajmując w nim osobną, marginalną pozycję. Natomiast Thomasa Bernharda i Paula Wittgensteina zbliżyły do siebie zarówno podobne fascynacje muzyczne, jak i paralelne doznania życiowe, czy nawet cierpienia (Thomas przez wiele lat musiał leczyć choroby płuc, a Paul był częstym pacjentem szpitali dla chorych umysłowo). Przyjaźń ta tworzy oś Bratanka… I staje się dla Bernharda okazją do opisania wybranych epizodów i wątków autobiograficznych, sformułowania krytycznych refleksji dotyczących ludzkich postaw wobec chorób, cierpienia, samotności i przemijania, a także – w charakterystyczny dla tego pisarza, ostry, czasem złośliwy, czasem ironiczny, a często przesadny sposób – zaprezentowania jego ocen czy to życia literackiego, czy polityki kulturalnej ojczystego kraju.

„Bratanek Wittgensteina wyznacza ciekawy punkt i moment w ewolucji Bernharda. […] Utwór względnie, choć nie przesadnie lapidarny, nie wymaga od czytelnika takiej koncentracji, jak na przykład Wymazywanie, nie ustępując głębią późniejszej prozie w swych najbardziej gęstych i najpiękniejszych momentach. Dla kogoś, kto jeszcze nie czytał Bernharda, może być idealnym wprowadzeniem w jego dzieło. Bernhard portable. Compact Bernhard. Bernhard w łupinie orzecha. Skrócony kurs życia pisarza tudzież wprowadzenie w tajniki jego warsztatu w jednym szczupłym tomie. […] Ze stu iluś stron tej krótkiej powieści – a raczej dłuższego opowiadania – czytelnik dowie się znacznie więcej niż z podobnej długości fragmentu innego tekstu Bernharda”. (Z posłowia tłumacza).

Bratanek Wittgensteina

Przegrany powstał w 1983 roku. Centralnymi figurami powieści są trzej wirtuozi fortepianu: Glenn Gould (postać autentyczna), Wertheimer („Przegrany”) oraz narrator. Poznają się w roku 1953, kiedy razem studiowali u Władimira Horowitza - osoby także istniejącej w rzeczywistości - w pobliżu Salzburga. Cała trójka dąży wyłącznie do perfekcji w sztuce, stawiając sobie tym samym najwyższe wymagania. Gdy jednak uświadamiają sobie geniusz Goulda, słysząc jak ten odgrywa Wariacje Goldbergowskie, Wertheimer oraz narrator rezygnują z dalszej gry. Zdają sobie sprawę, że nie są w stanie osiągnąć takiego poziomu perfekcji. Wertheimer, któremu Gould nadaje przydomek „Przegrany”, oddaje się w następnych 28 latach próżności i przetrzymuje swoją siostrę, gnębiąc ją w ich wspólnym mieszkaniu, aż do momentu gdy ta go opuszcza i wychodzi za mąż za bogatego Szwajcara. Prawie w tym samym czasie umiera Gould, a Wertheimer popełnia samobójstwo. Narrator sprzedaje swój fortepian (Steinway) i ogranicza się do prób pisania rozprawy o Glennie Gouldzie, przy czym każdorazowo je zarzuca. W międzyczasie ucieka z ciążącego mu już Wiednia do Madrytu, skąd przybył na pogrzeb Wertheimera.

Przegrany

Człowiek do wszystkiego to powieść autorstwa Roberta Walsera, opublikowana po raz pierwszy w 1904 roku. Główny bohater, Józef, to człowiek o zdolnościach nieomal magicznych, potrafiący wykonywać kilka rzeczy równocześnie i posiadający wszechstronną wiedzę. Pewnego dnia znika, aby pojawić się ponownie jako ogrodnik, wykonując z pozoru prostą, ale niezwykle absorbującą pracę na świeżym powietrzu.

Historia rozgrywa się w okresie intensywnych przemian społecznych i politycznych pierwszej dekady XX wieku. Józef, symbolizujący czasy i idee minionego stulecia, stopniowo oddala się od świata, który gwałtownie zmienia swoją twarz. Podczas pracy w ogrodzie z upodobaniem zajmuje się sadzeniem drzew, a jego postawa odzwierciedla filozoficzne nastawienie pisarza do rzeczywistości oraz ludzkich losów. Józef przechodzi duchową przemianę i powraca do świata pełen nadziei na lepsze jutro, w nowej roli opiekuna mieszkańców pewnego miasteczka. 

Powieść Człowiek do wszystkiego to nie tylko zbeletryzowana alegoria historyczna, ale także głęboka refleksja nad naturą człowieka i jego duchowością. Książka ta z powodzeniem łączy w sobie elementy przypowieści i groteski, skłaniając czytelników do kontemplacji i poszukiwania wartości ukrytych między prostymi, ale pełnymi znaczenia narracjami.

Człowiek do wszystkiego

Cézanne - Rilke to unikalne połączenie listów Paula Cézanne'a i Rainer Maria Rilkego, dotyczących twórczości malarza. Książka ukazuje nie tylko życiorys, ale również wpływ i oddziaływanie obrazów Cézanne'a na współczesnych artystów oraz myślicieli. Opracowanie to daje czytelnikowi wgląd w samotność twórczą Cézanne'a, odkrycie jego sztuki i przemiany, które dokonały się za sprawą jego obrazów. Książka zawiera komentarze takich osób jak Andrzej Serafin, Adam Zagajewski, Martin Heidegger, Józef Czapski, Hofmannsthal oraz lista Rilkego o Van Goghu. Dzięki temu czytelnik może poznać różne perspektywy i interpretacje dzieł artysty z Aix-en-Provence.

Cezanne Geniusze Malarstwa Silvii Borghesi to obszerna analiza życia, twórczości i wpływu Paula Cézanne'a na malarstwo nowoczesne. Książka przedstawia ewolucję językowi malarskiego artysty, począwszy od impresjonizmu, aż do jego charakterystycznego stylu geometryzacji form i światłocienia. Czytelnik znajdzie w niej również informacje na temat tła historyczno-artystycznego oraz analizę wybranych dzieł Cézanne'a.

Cezanne Hajo Duechtinga to biografia jednego z najważniejszych twórców sztuki nowoczesnej. Książka przybliża życie i dorobek Paula Cézanne'a, analizując jego podejście do malarstwa, stosunek do tradycji oraz wpływ na artystów kolejnych pokoleń. Autor skupia się również na aspektach biograficznych, takich jak relacje z innymi malarzami i krytykami sztuki. Czytelnik uzyskuje dzięki temu kompleksowy obraz twórczości i osobowości artysty.

Cezanne

"Wycinka" (niemiecki: "Holzfällen. Eine Erregung") jest powieścią austriackiego pisarza Thomasa Bernharda, opublikowaną w 1984 roku. Jest to obszerny monolog autobiograficzny, który ujawnia gorzką wizję życia i twórczości artystycznej środowiska Wiednia lat 70-tych i 80-tych XX wieku. Bohaterem i narratorem jest alter ego autora, siedzący w ciemnym korytarzu domu przyjaciela podczas "artystycznej kolacji". Obserwuje on gości i opowiada o swoich wspomnieniach, refleksjach oraz ocenach dotyczących osób, z którymi był w bliskich relacjach. Powieść pełna jest satyrycznego spojrzenia na austriackie społeczeństwo i jego elity intelektualne i kulturalne, a także zawiera liczne elementy groteski i czarnego humoru. Bernhard bezlitośnie krytykuje banały, powierzchowność i pustkę moralną ludzi ze sztuki, którzy sami się utopili w nicości i braku znaczenia. Zamiast autentycznego zaangażowania i ekspresji, obserwujemy jedynie płytkie i egocentryczne pozory życia artystycznego.

"Wycinka" to dzieło bezkompromisowe, które wywołało wiele kontrowersji i wzbudziło skandal w Austrii po swojej publikacji. Powieść zyskała uznanie na arenie międzynarodowej za jej ostrość, krytycyzm społeczny oraz głębię psychologiczną i filozoficzną analizy. Dla wielu czytelników stanowi kluczowe dzieło literatury współczesnej, które mocno wpłynęło na ich interpretację austriackiej kultury oraz historii.

Wycinkia

Kartki ze wspomnień to zbiór wspomnień i anegdot autorstwa Hermanna Hessego, urodzonego w 1877 roku szwajcarskiego pisarza znanego przede wszystkim z takich dzieł jak "Siddhartha" czy "Wilk stepowy". Utwór napisany w 1902 roku, przerobiony w 1932 roku, odsłania realia życia w pierwszej połowie XX wieku. Hesse opisuje w sposób autobiograficzny swoje doświadczenia i spotkania z różnymi ludźmi oraz sytuacjami, które ukształtowały jego życie i twórczość. Książka skupia się na rodzinnych miastach autora, krajobrazie i mieszkańcach tych terenów, a także na osobistych refleksjach i rozważaniach dotyczących egzystencji, sztuki i własnej tożsamości. Jest to dzieło, które pokazuje różne aspekty życia społecznego i kulturalnego pierwszych dekad XX wieku oraz głębię psychiki i wyobraźni pisarza. Dzięki swojemu uniwersalnemu przesłaniu i pięknemu językowi, "Kartki ze wspomnień" pozostaje aktualnym świadectwem czasów oraz inspirującym dziełem dla kolejnych pokoleń czytelników.

Kartki ze wspomnień

Pieśń o miłości i śmierci korneta Krzysztofa to poemat prozą autorstwa Rainera Marii Rilkego, który przyniósł mu największą popularność oraz uznanie. Opowiada on historię młodego chorążego, napisaną z lirycznym uczuciem i głębią wyrazu. Utwór ten został wydany jako pierwszy tom serii Insel-Bücherei, która charakteryzowała się niewielkim, kieszonkowym formatem, twardą oprawą, wyszukaną szatą graficzną oraz typografią. Sukces Pieśni o miłości i śmierci korneta Krzysztofa był oszałamiający i przekroczył najmilsze oczekiwania autora, który do swojej śmierci w 1926 roku sprzedał ponad trzysta tysięcy egzemplarzy. Historia korneta porusza tematy miłości, śmierci i duchowego rozwoju, a jej poetycki język sprawia, że jest to jedno z najważniejszych dzieł w dorobku Rilkego.

Pieśń o miłości i śmierci Korneta Krzysztofa Rilke

Siddhartha to powieść napisana przez noblistę Hermanna Hessego, która przedstawia niezwykłą, inspirującą historię duchowej podróży młodego Siddharthy w poszukiwaniu prawdziwej mądrości i spełnienia. Powieść ta jest wyrazem fascynacji autora orientalnymi Indiami, z ich filozofią i kulturą.

Siddhartha, jeszcze zwany Gautamą, odczuwa głębokie pragnienie nadania wartości swoim doświadczeniom życiowym. Próbuje pogodzić kontemplacyjne skłonności z cielesnymi potrzebami, co prowadzi go do poszukiwań poza domem rodzinnym. Wyrusza w podróż przez różnorodne środowiska i spotyka różnorodnych ludzi, takich jak piękna kurtyzana Kamala czy bogaty kupiec Govinda.

Autor opisuje trudną drogę Siddharthy do zrozumienia siebie i osiągnięcia wewnętrznego spokoju. Chociaż bohater próbuje znaleźć spełnienie w różnych miejscach, nie udaje mu się to ani w ramionach Kamali, ani w otoczeniu bogactwa Govindy.

Czy trud poszukiwania ostatecznej prawdy i mądrości pozwoli Siddharthcie odnaleźć spełnienie? Czy ta duchowa podróż doprowadzi go do osiągnięcia prawdziwego szczęścia i zrozumienia sensu swojego życia? Książka wyróżnia się prostotą i pięknem języka, który pozostawia niezatarte wrażenie na czytelnikach pragnących odkrywać klasykę literatury światowej.

Siddhartha

Mann's rendering of the classic Faust legend explores the goals, values, and conflicts of modern man

Doctor Faustus

Letters to a Young Poet (original title, in German: Briefe an einen jungen Dichter) is a collection of ten letters written by Bohemian-Austrian poet Rainer Maria Rilke (1875–1926) to Franz Xaver Kappus (1883–1966), a 19-year-old officer cadet at the Theresian Military Academy in Wiener Neustadt. Rilke, the son of an Austrian army officer, had studied at the academy's lower school at Sankt Pölten in the 1890s. Kappus corresponded with the popular poet and author from 1902 to 1908 seeking his advice as to the quality of his poetry, and in deciding between a literary career or a career as an officer in the Austro-Hungarian Army. Kappus compiled and published the letters in 1929—three years after Rilke's death from leukemia.

Letters to a Young Poet

Kolejna książka w nowej kolekcji dzieł Hermanna Hessego. Tematem powieści jest dramat małżeński, który był też udziałem samego pisarza, jest to więc książka na poły autobiograficzna. Opublikowana w 1914 roku, dotyczy nie tylko błędnego wyboru, lecz – głównie – kwestii małżeństwa artysty w ogóle, a więc pytania, czy, jak pisał Hesse w liście do ojca, „artysta i myśliciel, człowiek, który nie tylko chce instynktownie żyć, ale też możliwie obiektywnie rozpatrywać i przedstawiać życie – czy ktoś taki w ogóle zdolny jest do małżeństwa”.

Rosshalde

El Mundo Comó Yo Lo Veo es un Libro por Albert Einstein que presenta sus ideas y perspectivas sobre una variedad de temas como la vida, la política, la guerra, la religión y la educación. En este libro, Einstein Comparte sus creencias en la democracia, la justicia social y el individualismo. También muestra su desprecio por la guerra y el militarismo.<|control_67|> The book offers insights into Einstein's worldview and his personal beliefs about various aspects of life and society.

El mundo tal como yo lo veo

"Harry Potter und das verwunschene Kind" ist ein Theaterstück von Jack Thorne, basierend auf einer Geschichte von J.K. Rowling, John Tiffany und Jack Thorne. Es ist eine Fortsetzung der sieben Harry-Potter-Romane von Joanne K. Rowling und spielt 19 Jahre nach dem Ende der Hauptserie. Das Stück wurde im Palace Theatre in London uraufgeführt und kam im Juli 2016 heraus. Die deutsche Übersetzung wurde im September 2016 veröffentlicht.

In "Harry Potter und das verwunschene Kind" ist Harry Potter erwachsen und arbeitet für das Zaubereiministerium sowie als Vater von dreien Kindern. Sein Leben wird jedoch weiterhin von seiner Vergangenheit beeinflusst. Sein Sohn Albus kämpft mit dem Druck, der auf seine Familie lastet und möchte nichts mit dem Vermächtnis zu tun haben. Als Gegenwart und Vergangenheit unglückselig zusammenstoßen, erkennen Harry und Albus eine traurige Wahrheit: Das Meine kam oft von dort, wo man es am wenigsten erwartet.

Das Drehbuch zum Theaterstück enthält sowohl den Text als auch Regieanweisungen. Es ist als Bühnenfassung für den deutschen Sprachraum adaptiert und enthält zusätzliches Bonusmaterial, einschließlich eines Gespräches zwischen den Darstellern von Albus und Scorpius sowie farbigen Fotos der Hamburger Produktion. Die Ausgabe ist hochwertig gestaltet mit einer Goldfolienprägung und einem Schutzumschlag und bietet ein musterhaftes Lesevergnügen für jeden Harry-Potter-Fan und alle Theaterliebhaber.

Das Stück war in Voraufführungen ab dem 7. Juni 2016 zu sehen, und die offizielle Uraufführung fand am 30. Juli 2016 im Palace Theatre in London statt. Ein Tag danach wurde das Drehbuch des Stücks in Buchform veröffentlicht.

"Harry Potter und das verwunschene Kind" ist die letzte Fortsetzung der Harry-Potter-Reihe, die einmal die phänomenale Fantasy-Saga war. Die Handlung konzentriert sich auf Harrys Erwachsenenleben und seine Beziehung zu seinem Sohn Albus, der sich mit dem Vermächtnis seiner Familie auseinandersetzt. Es ist eine kontroverse Fortsetzung, die sowohl Fans wie Kritiker polarisiert hat. Dennoch bietet sie ein neues Kapitel in der Entwicklung der Harry-Potter-Welt und eine emotionale Historia für die Hauptcharaktere.

Harry Potter und das verwunschene Kind. Teil eins und zwei (Deutsche Bühnenfassung) (Harry Potter)

Un clásico del autor y una obra fundamental de la literatura y el pensamiento contemporáneos.

Narciso y Goldmundo

La pianista es una densa e inteligente, pero amarga, inmersión en la vida de una mujer cuya forzada soledad y sordo sufrimiento es paradigma de muchas vidas de mujer.

Erika es una pianista frustrada que ejerce de profesora de piano y siempre ha vivido bajo la sombra de una madre posesiva y absorbente. Vencida por un fracaso que no es sino trasunto de una derrota mayor, la de escapar de un dominio indeseado, y presa en la telaraña de sus inhibiciones y de una perpetua vigilancia, Erika ha aprendido a ser austera y severa. Esta situación toma un curso muy diferente cuando conoce a un alumno que se enamora de ella. Entonces, a través de su frágil psicología, de su tortuosa inexperiencia en las relaciones humanas, comienzan a abrirse paso las fantasías acunadas y nunca dichas, en las que se mezclan dominio y subordinación, placer y sufrimiento.

La pianista

Obra póstuma de Franz Kafka, América narra el viaje de Karl Rossmann, un joven europeo de 16 años, a Nueva York en un intento de huir de las consecuencias de un escarceo amoroso con una criada y con la voluntad de hacer fortuna y labrarse un futuro mejor. Sus aventuras surrealistas se iniciarán ya en el barco que le conduce al Nuevo Contienente y necesitará la ayuda de su tío, quien le ha invitado a Nueva York, para salir airoso del primer embrollo. Sin embargo, Karl Rossmann vivirá más situaciones disparatadas y de la mano de Franz Kafka recorreremos los diversos estratos sociales de la Nueva York de principios del siglo XX.

América

Así habló Zaratustra to filozoficzna książka autorstwa Friedricha Nietzschego wydana w Niemczech w XIX wieku. Głównym bohaterem jest fikcyjny profeta o imieniu Zaratustra, który przekazuje swoje idee i mądrość ludziom zamieszkującym niedalekie wioski. Książka składa się z czterech części, prezentujących dialogi, opowieści, aforyzmy i monologi, które podkreślają filozoficzne przesłanie Nietzschego.

Najważniejsze idee przedstawione w Así habló Zaratustra: 

1. Idea "nadczłowieka" (niemiecki:Übermensch), który jest postrzegany jako wyższa forma istoty ludzkiej, symbolizująca przekroczenie tradycyjnych ograniczeń moralnych i społecznych.

2. Krytyka chrześcijaństwa, w szczególności jego koncepcji miłości i cierpienia, jako formy "moralności mieszczańskiej" lub "moralności niewolników". 

3. Koncepcja wiecznego powrotu (niemiecki:Ewige Wiederkunft), która odnosi się do cykliczności życia i historii oraz sugeruje, że wszystko w końcu wraca do tego samego formy. 

4. Idea "śmierci Boga", która oznacza krytykę tradycyjnej religijności i utożsamienie się z ideą, że Bóg i metafizyczne rzeczywistości straciły znaczenie w życiu ludzkim. 

5. Zaproszenie do samodoskonalenia i tworzenia własnych wartości przez człowieka, jako sposób na osiągnięcie wyższego stadium rozwoju duchowego i cielesnego. 

  

Książka rzuca wyzwanie tradycyjnym normom moralnym i kulturowym, oferując jednocześnie nowe perspektywy na ludzkie doświadczenie i duchowość. Jej symbolika, język i retoryka wpłynęły nie tylko na filozofię i literaturę, ale również na psychologię, sztukę oraz kulturę współczesną. Dzieło to nadal inspiruje dyskusje i refleksje nad sensem życia, moralnością i rolą człowieka w świecie.

Así habló Zaratustra

Książka "Opowieści i przypowieści" autorstwa Franza Kafki jest zbiorem krótkich form literackich, w tym opowiadań, miniaturowych utworów i aforyzmów. Kafka, znany ze swojego charakterystycznego stylu prozatorskiego, który sprawdził się w jego powieściach takich jak "Proces", "Zamek" i "Ameryka", również w krótszych formach wykazuje swój niezwykły talent. Ponad 600-stronicowa edycja wydana przez PIW (Państwowy Instytut Wydawniczy) zawiera przeszło siedemdziesiąt opowiadań i opowieści, które stanowią szeroki przegląd różnorodnych gatunków i stylów. Zbiór ten został uporządkowany chronologicznie, co pozwala obserwować rozwój warsztatu pisarskiego Kafki. 

Chociaż wiele z tych utworów było już wcześniej wydawanych, ta edycja prezentuje je jako jeden spójny i bogaty wybór. Wiele opowiadań cechuje się atmosferą parabolicznymi i może przykuć uwagę miłośników literatury fantastycznej czy grozy, porównywana do twórczości Edgara Allana Poe i Howarda Philipsa Lovecrafta. Kafka potrafi stworzyć napięcie, wzbudzić emocje i skonfrontować czytelnika z niezwykłymi, czasem zakłóconymi sytuacjami.

Utwory takie jak "Przemiana", "Kolonia karna" czy "Budowa muru chińskiego" są cenione za swój literacki wdzięk i mistrzostwo. Nawet krótkie formy, pozornie pozbawione konkretnej fabuły, potrafią głęboko poruszać i pozostawiać ślad w pamięci czytelnika. Dla miłośników literatury, a szczególnie dla tych, którzy doceniają twórczość Kafki, to wydanie stanowi niezwykłą okazję do zanurzenia się w jego unikalnym sposobie narracji i głębokim przesłaniu. 

Książka jest dostępna we współczesnych wydaniach, takich jak edycja PIW z 2016 roku lub wcześniejszych publikacjach. Jest to klasyka literatury światowej, która nadal wzbudza zainteresowanie i jest chętnie omawiana, analizowana i ceniona przez nowe pokolenia czytelników.

Opowiesci i przypowiesci

To zbiór pism osobistych Franza Kafki, obejmujące okres od 1910 do 1923 roku. Zawierają one zapiski autora dotyczące jego codziennego życia, rozważania filozoficzne oraz refleksje na temat literatury i własnej twórczości. Dzienniki Kafki to bogate źródło informacji o jego osobowości, procesie twórczym i wewnętrznych konfliktach.

Dziennik z lat 1910-1913 szczególnie skupia się na rozwoju artystycznym Kafki oraz jego wczesnej twórczości literackiej. Autor dzieli się swoimi przemyśleniami na temat pisania, wpływu literatury na życie codzienne i stosunku do kultury niemieckiej. W Dziennikach znajdują się także refleksje natury egzystencjalnej, które odzwierciedlają niepokoje i lęki towarzyszące Kafce przez całe życie.

W Dzienniku z lat 1914-1923 Kafka zwraca uwagę na wydarzenia polityczne tego okresu, w tym wybuch I wojny światowej i narastający nacjonalizm w Europie. Autor dzieli się swoimi obawami dotyczącymi przyszłości kontynentu oraz refleksje na temat odpowiedzialności pisarza. Dziennik zawiera również fragmenty korespondencji z przyjaciółmi, rodziną i wydawcami, co daje wgląd w życie zawodowe Kafki jako pisarza.

Dzienniki 1910-1923

Peter Camenzind, a young man from a Swiss mountain village, leaves his home and eagerly takes to the road in search of new experience. Traveling through Italy and France, Camenzind is increasingly disillusioned by the suffering he discovers around him; after failed romances and a tragic friendship, his idealism fades into crushing hopelessness. He finds peace again only when he cares for Boppi, an invalid who renews Camenzind's love for humanity and inspires him once again to find joy in the smallest details of every life.

Peter Camenzind

Przeglądaj książki z kategorii "Literatura niemiecka" (kod UDC: 821.112.2). Znajdź 39 książek w Lektuarium.pl.

Literatura niemiecka