Drzwi percepcji - (ang. The Doors of Perception) – jest to krótki esej filozoficzny z 1954 roku autorstwa brytyjskiego pisarza Aldousa Huxleya. Książka ta opisuje doświadczenie z meskaliną, substancją zawartą w peyote (pejotlem), która wywołuje zmiany percepcji. Esej ten jest zapisem z autentycznego eksperymentu, przeprowadzonego przez Huxleya we współpracy z chemikiem i psychologiem Anthonym Heinzem.
W opisie tego doświadczenia Huxley zajmuje się tematem różnic między „normalnym” postrzeganiem świata, a tym, który jest wywołany przez substancje halucynogenne. Autor skupia się na różnicach w percepcji zmysłowej, takich jak zmiany widzenia kolorów, kształtów oraz ogólna intensyfikacja doświadczeń sensorycznych. Książka jest zapisem szczegółowych obserwacji, notatek i refleksji dokonanych przez Huxleya podczas eksperymentu.
Jednym z głównych tematów Drzwi percepcji są pojęcia tzw. „wrat percepcji”, które umożliwiają nam postrzeganie świata w sposób uporządkowany i funkcjonalny, ale również ograniczony. Huxley analizuje te mechanizmy, pokazując, jak działają w normalnym doświadczeniu oraz jak są zmieniane pod wpływem meskaliny.
Esej ten jest ważnym studium nad ludzką percepcją i jej możliwościami. Huxley podkreśla, że doświadczenie z substancjami psychoaktywnymi oferuje możliwość rozszerzenia perspektywy i lepszego zrozumienia natury świata oraz naszej własnej percepcji. Jednocześnie, dzieło to jest refleksją nad granicami ludzkiego poznania i umysłu.
Drzwi percepcji stały się jednym z najbardziej znanych tekstów dotyczących duchowych i filozoficznych aspektów użycia substancji halucynogennych, mając wpływ na kulturę, psychologię i myśl duchową. Książka ta jest również często interpretowana jako komentarz do sztuki, ze względu na obszerność porównań do znanych dzieł malarskich i innych form sztuki, używanych przez Huxleya do opisu doświadczeń zmienionych świadomości.
