"Listy starego diabła do młodego" to powieść epistolarna autorstwa C.S. Lewisa, przedstawiająca niekonwencjonalne spojrzenie na poradnik życiowy. Książka opowiada historię młodego człowieka, który żyje w trudnych czasach II wojny światowej i przechodzi przez okres zagubienia. Jego losy są ukazane poprzez listy, które pisze Krętacz - wysoki urzędnik piekielny, do swojego bratanka Piołuna, którego zadaniem jest odciągnąć mężczyznę od dobrej drogi. Krętacz reprezentuje siły piekielne i jest ukazany jako inteligentna postać o wielkim rozumieniu ludzkiej psychiki. Książka porusza tematy takie jak życie, wiara i manipulacja. Lewis przedstawia ludzi jako "pacjentów", sugerując, że chrześcijaństwo jest pewnym rodzajem choroby, a zło jest jedynym lekarstwem na nią. Diabeł uważa, że chrześcijaństwo jest śmieszne i irytujące, ponieważ odcina się ono od pogardy i drwin. Lewis obnaża słabości ludzkie, takie jak podatność na kuszenie i bezinteresowność miłości. "Listy" to nie tylko analiza psychologiczna człowieka, ale również refleksja nad sensem życia i naturą zła. Książka ta jest przewrotnym spojrzeniem na ludzką kondycję duchową.
