Marek Aureliusz był pisarzem, filozofem i cesarzem rzymskim, który panował od 7 marca 161 do swojej śmierci. Przyszedł na świat w 121 roku n.e. w Rzymie jako Marcus Annius Verus. Jego ojciec, Anniusz Werus, był zamożnym właścicielem cegielni, a rodzina należała do arystokracji. Gdy Marek miał 3 lata, ojciec zmarł, a opiekę nad dzieckiem przejął cesarz Hadrian.
Marek Aureliusz otrzymał staranne wykształcenie, interesował się retoryką i filozofią. Uczył się u najlepszych nauczycieli rzymskich i greckich stoików oraz retorów. Kiedy miał 8 lat, dzięki Hadrianowi, otworzyła się przed nim kariera senatorska. W 139 roku został adoptowany przez cesarza Antonina Piusa i otrzymał przydomek Aureliusz.
Jego rządy charakteryzowały się skromnością, rozsądkiem i wyważonym podejściem do władzy. Był nazywany „filozofem na tronie” ze względu na swoje zainteresowanie filozofią stoicką. Jego myśli i nauki zostały zapisane w notatkach, które przetrwały do naszych czasów jako „Rozmyślania”. Książka ta jest uważana za jedną z najważniejszych pozycji filozoficznych rzymskiego antyku.
W „Rozmyślaniach” Marek Aureliusz podkreślał znaczenie cnoty, umiaru i harmonii ducha. Uważał, że śmierć jest czymś naturalnym i nie ma powodu jej bać się. Zachęcał do życia spokojnego, pełnego życzliwości i sumiennej pracy. Jego nauki wpłynęły na wielu ludzi przez wieki i są nadal aktualne dla współczesnych czytelników.
