Mimesis: The Representation of Reality in Western Literature to książka napisana przez Ericha Auerbacha w latach 1942-1945, gdy przebywał na emigracji w Stambule. Książka analizuje różne style reprezentacji rzeczywistości w literaturze zachodniej od antyku po współczesność, korzystając z wielu przykładów dzieł literackich, takich jak prace Homera, Biblii hebrajskiej, Dantego, Cervantesa, Rousseau, Balzaca, Prousta i Woolf. Auerbach bada zmiany w sposobie przedstawiania rzeczywistości w literaturze na przestrzeni lat, wskazując na wpływy historyczne, kulturowe i filozoficzne na rozwój różnych stylów pisarskich.
Książka składa się z dwudziestu sekcji, każda poświęcona jest innemu okresowi historycznemu. W każdej sekcji Auerbach analizuje dzieła literackie reprezentatywne dla danego czasu, często dodając obszerne fragmenty tekstów w oryginalnym języku i ich tłumaczeniach na język angielski. Celem książki jest wypracowanie jednolitej teorii reprezentacji rzeczywistości, obejmującej całą historię literatury Zachodu.
Auerbach zaczyna od porównania sposobu przedstawienia świata w Odysei Homera i w Biblii hebrajskiej (Księga Rodzaju: Ofiara Izaaka), a kończy na analizie fragmentów To the Lighthouse Woolf oraz Les Plaisirs et les Jeux Prousta. Książka ta jest uważana za kluczowe dzieło krytyki literackiej i ma wpływ na badania nad realizmem literackim.
