"Nadużycie rozumu" to tytuł książki autorstwa ekonomisty i liberalnego filozofa Friedricha Augusta von Hayeka, opublikowanej po raz pierwszy w 1944 roku. Książka ta uznawana jest za dzieło klasyczne i stanowi jeden z podstawowych tekstów w historii liberalizmu. Hayek przedstawia tu argumentację dotyczącą znaczenia prawa zwanego "prawem niezamierzonych konsekwencji", które mówi, że wyniki działalności i polityk ludzkich często różnią się od ich zamierzonych celów.
W swojej pracy Hayek krytykuje interwencjonizm państwa w życie społeczne i gospodarcze, wskazując na niebezpieczeństwo, jakim jest wiara w możliwość planowania całkowitego porządku społecznego. Autor podkreśla ograniczoną naturę ludzkiej wiedzy oraz znaczenie decentralizacji i wolnego rynku jako narzędzi zaradcze na problemy społeczne, które nie mogą być całkowicie rozwiązane przez racjonalną myśl ludzką. Hayek argumentuje również, że tradycja i zwyczaje odgrywają ważną rolę w kształtowaniu społeczeństwa, a to, czego nie da się zaplanować czy przewidzieć, powinno być pozostawione procesowi samoregulacji rynku.
"Nadużycie rozumu" jest dziełem o znaczeniu uniwersalnym i aktualnym do dziś, poruszającym fundamentalne zagadnienia z zakresu etyki społecznej, filozofii i ekonomii. Zawarte w niej idee wpływają na dzisiejsze rozważania na temat roli rządu i reguł gospodarczych, a Hayek nadal jest jednym z czołowych myślicieli liberalizmu.
