Srebrne orły to powieść historyczna autorstwa Teodora Parnickiego, wydana po raz pierwszy w 1944 roku w Jerozolimie. Akcja utworu rozgrywa się na początku XI wieku (lata 1014-1017), przedstawiając losy kształtującego się państwa polskiego przez pryzmat przemian kulturowych w Europie, zwłaszcza w Świętym Cesarstwie Rzymskim.
Głównym bohaterem jest Aron, wychowanek papieża Sylwestra II, który zostaje opatem klasztoru w Tyńcu za panowania Bolesława Chrobrego. Utwór koncentruje się na wydarzeniach w roku 1015, poprzedzających wybuch kolejnej wojny między Polską a Cesarstwem Rzymskim. Powieść ma formę montażu scen, opisywanych z perspektywy trzecioosobowej narracji personalnej.
Srebrne orły zostały entuzjastycznie przyjęte przez krytyków i uznane za najważniejsze osiągnięcie wśród dzieł podejmujących temat początków polskiej państwowości. Po odwilży w 1956 roku powieść została oficjalnie wydana i do 1975 roku doczekała się dziewięciu wydań.
