Witajcie w moim piekle

Opowiadania powstałe w latach 80. i 90. są alegoriami i diagnozami społecznymi, podszytymi gorzkim komentarzem oraz niepokojem o przyszłość człowieka w świecie zniewolenia. Bohaterowie Piekary często są zwyczajni, lecz uwikłani w absurdalne i nieludzkie realia starają się zachować resztki godności, wolności i człowieczeństwa. Styl autora w tych tekstach różni się od znanego z cyklu inkwizytorskiego – mniej tu sarkazmu i brutalnego humoru, a więcej melancholii, refleksji i surowości. Niektóre opowiadania przypominają twórczość Stanisława Lema, podobnie jak autor "Solaris", Piekara wykorzystuje fantastykę jako narzędzie krytyki społecznej i politycznej.