Książka Ettore Biocca, profesora Wydziału Medycyny na Uniwersytecie Rzymskim, jest nieoczekiwanym owocem ekspedycji na nieznane tereny położone pomiędzy Brazylią i Wenezuelą. W czasie wyprawy, która miała na celu zebranie materiałów do badań nad chorobami pasożytniczymi nękającymi mieszkańców tych regionów, Ettore Biocca zetknął się z Heleną Valero, która porwana w dzieciństwie przez Indian z plemienia Yanoáma, przeżyła wśród nich ponad dwadzieścia lat. Rozmowy z Heleną Valero miały początkowo na celu uzyskanie materiału dokumentacyjnego dla wyprawy; plon ich okazał się jednak tak rewelacyjny, że uczony postanowił opublikować je w postaci oryginalnej.
Opowieść Heleny Valero zawiera ogromny ładunek autentyzmu i dramatyczności. Przedstawione przez nią obrazy z życia zbiorowego i rodzinnego Indian, ich wojen, wierzeń i obyczajów są niezwykle plastyczne i sugestywne. Wspomnienia te cechuje przejmująca, naiwna szczerość, surowa prostota i ludzkie ciepło. Równocześnie stanowią one bezcenny materiał poznawczy. Niezwykły to dokument, pokazujący życie plemion Yanoáma od wewnątrz, widziane oczami człowieka, dla którego było ono czymś naturalnym i który nie sili się na ocenę czy komentarze, a tylko z wielką prostotą opowiada.