Zielone oczy to zbiór publicystycznych esejów autorstwa Stanisława Cat-Mackiewicza, opublikowanych po raz pierwszy w 1956 roku. Książka ta stanowi kontynuację jego poprzednich prac na temat polskiej polityki i historii, przedstawiając analizę wydarzeń od lat poprzedzających II wojnę światową aż do okresu powojennego.
Cat-Mackiewicz, znany ze swojego bezkompromisowego stylu pisania i mocnego przekonania o konieczności niepodległości Polski, w Zielonych oczach kontynuuje tę polemikę, prezentując swoje opinie na temat działań polskich przywódców politycznych oraz ich relacji z innymi mocarstwami. Jego teksty pełne są ironii i przenikliwości, a jednocześnie wyrażają niezłomną postawę wobec sytuacji, którą ocenia jako zagrożenie dla suwerenności Polski.
W książce tej autor skupia się zwłaszcza na politycznych aspektach II wojny światowej, analizując decyzje aliantów i Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście ich wpływu na los kraju. Cat-Mackiewicz podkreśla błędy popełnione przez polskich polityków oraz naiwność pewnych decyzji, ale przede wszystkim zwraca uwagę na konieczność silnej postawy wobec prób ingerencji innych państw w suwerenność Polski.
Zielone oczy to wyraz głębokiej troski i refleksji nad losem kraju oraz jego mieszkańców, a także krytyka działań politycznych, które autor uważa za niebezpieczne dla przyszłości Polski. W książce tej Cat-Mackiewicz przedstawia również swoje przemyślenia na temat charakteru narodowego i kultury polskiej, podkreślając ich znaczenie w budowaniu niezależnej i silnej tożsamości narodowej.
Mimo że książka została napisana kilkadziesiąt lat temu, jej treść pozostaje aktualna także w dzisiejszych czasach, gdyż dotyczy problemów politycznych i społecznych, które Polska i inne kraje nadal muszą rozwiązać. Zielone oczy to lektura nie tylko dla miłośników historii, ale także dla wszystkich, którzy szukają głębszego wglądu w mechanizmy polityki i kultury, zwłaszcza w kontekście polskim.
