Tanatos to bóg i uosobienie śmierci w mitologii greckiej. Jest bóstwem chtonicznym, co oznacza, że związany jest z podziemiami i krainą zmarłych, a także z samym aktem umierania. Tanatos był bratem Hypnosa, który uosabiał sen i stan snu odłączenia świadomości od ciała. Razem tworzyli rodzeństwo, które miało za zadanie przejmować dusze po śmierci i prowadzić je do krainy umarłych.

W sztuce Tanatos jest zwykle przedstawiany jako młodzieniec o czarnym stroju, z czarnymi skrzydłami u ramion. Czasem towarzyszy mu Hypnos, który w różnych źródłach może być przedstawiany albo jako drugi bóg zeuskrzydłym młodzieniec z kwiatem makowym lub różą, albo jako część ciała Tanatosa, jak skrzydła czy lampa.

Według mitologii Tanatos działał w sposób dyskretny i bezbolesny. Zlatując na czarnych skrzydłach z nieba nade mną umierającą osobą, zdejmował z jej ciała jeden pukiel włosów, który odcinał złotym nożem i poświęcał bogom podziemnym. To oznaczało, że dusza była teraz jego, a czynności te miały go uchronić przed atakami ze strony umarłych.

Tanatos jest obecny w różnych mitach i opowieściach greckich. Jego działanie widać choćby w micie o Alkestis, gdzie zabiera duszę Admeta do Hadesu. W ten sposób Tanatos spełnia swoje zadanie jako strażnik przejścia pomiędzy światem żywych a krainą umarłych. Jego postać niesie za sobą refleksję nad nieuchronnością śmierci, jej sensem i konsekwencjami dla ludzkiej egzystencji. 

W literaturze i sztuce Tanatos bywa przedstawiany jako narządzie śmierci, ale też symbolizuje nieuchronność przemijania i koniec życia jako takiego. Jego obecność w kulturze greckiej i późniejszych cywilizacjach zachodnich odzwierciedla uniwersalne lęki i fascynacje śmiercią, która stanowi odwieczny temat refleksji filozoficznej.

Społeczne i kulturowe reprezentacje śmierci : koncepcje, badania i konteksty : antologia tekstów / Seria Wydawnicza Tanatos

Michael Hebb odmienił sposób, w jakim ludzie rozmawiają o śmierci. Stworzył projekt "Death Café", podczas którego przyjaciele, nieznajomi i znane osobistości spotykają się przy kolacji, aby prowadzić głębokie dyskusje na temat tego ostatecznego doświadczenia.

Każde takie wydarzenie zaczyna się od wzniesienia toastu za osoby, które już nie żyją i które miały dla naszych rozmówców znaczenie. Następnie uczestnicy dzielą się historiami o swoich najbliższych zmarłych oraz refleksjami na temat śmierci, które ich osobiście dotyczą. Rozmawiają o życiu po śmierci, planach na własny pogrzeb, tym jak chcieliby być wspominani i czego żałują. Wszystko to odbywa się w kojącej, ale też pełnej uśmiechu atmosferze przy stole. Oto opowieści o rozmowach o śmierci nad kieliszkiem wina lub filiżanką herbaty. 

Książka zawiera nie tylko historie i refleksje z różnych spotkań, ale także porady na temat prowadzenia rozmów o śmierci oraz praktyczne narzędzia do organizowania takich wydarzeń. Autor pokazuje, jak ważne jest to w dzisiejszych czasach i daje świadectwo tego, że ludzie naturalnie chcą rozmawiać o śmierci, a nie robią tego tylko z powodu braku odpowiednich okoliczności lub partnerów do takiej dyskusji. "Porozmawiajmy o śmierci przy kolacji" to przewodnik po świecie rozmów o najważniejszym tabu naszych czasów, które pomaga nam zrozumieć i oswoić się ze swoją śmiertelnością.

Porozmawiajmy o śmierci przy kolacji : przewodnik i zaproszenie do najważniejszej rozmowy w życiu / Let's talk about death (over dinner) : an invitation and guide to life's most important conversation, Przewodnik i zaproszenie do najważniejszej rozmowy w życiu

Przeglądaj książki z kategorii "Obrzędy i zwyczaje pogrzebowe" (kod UDC: 393). Znajdź 2 książek w Lektuarium.pl.

Lektuarium

Obrzędy i zwyczaje pogrzebowe

Społeczne i kulturowe reprezentacje śmierci : konc...

Porozmawiajmy o śmierci przy kolacji : przewodnik...