Egzemplarz i karta z kodem QR
Strona pojedynczego egzemplarza z identyfikatorem UID i historią, oraz co się dzieje po zeskanowaniu karty z kodem QR włożonej do książki.
Treść artykułu: Egzemplarz i karta z kodem QR
Wydanie „Roku 1984” ma w katalogu jedną stronę, ale na półkach czytelników stoi kilka jego egzemplarzy. Każdy z nich ma własną stronę z identyfikatorem i historią. Ta strona opisuje jedną konkretną książkę, z zagiętym rogiem i dedykacją na pierwszej stronie.

Identyfikator UID
UID to krótki kod przypisany do jednego egzemplarza, na przykład LKtIaAyA. Przycisk „Kopiuj” zapisuje go w schowku. Strona egzemplarza ma adres lektuarium.pl/bookle/UID, więc sam kod wystarczy, żeby ją znaleźć.
UID nie zmienia się, gdy książka przechodzi do innego czytelnika. Dzięki temu historia egzemplarza idzie za nim, a nie za właścicielem.
Życiorys egzemplarza
Sekcja „Proweniencja” zbiera zdarzenia z życia książki w kolejności, w jakiej się wydarzyły:
| Zdarzenie | Co oznacza |
|---|---|
| Skatalogowano | Ktoś wpisał książkę do biblioteczki; widać datę, osobę i nazwę biblioteczki |
| Wypożyczenie | Właściciel pożyczył książkę i zapisał to w Lektuarium |
| Przekazanie / Zmiana miejsca | Książka zmieniła właściciela albo biblioteczkę |
Nad osią mogą się pojawić znaczniki: „Karta z kodem QR” (do egzemplarza wydrukowano kartę), „Przekazano: 1 raz” (licznik zmian właściciela) i stan czytania właściciela, na przykład „Przeczytana”.
Pod życiorysem jest sekcja „W tej biblioteczce” z nazwą biblioteczki, miejscowością i ostatnimi egzemplarzami z tej samej półki. Przy ukrytej biblioteczce zamiast listy pojawia się informacja o prywatnym księgozbiorze.
Karta z kodem QR
Właściciel może wydrukować do egzemplarza kartę biblioteczną i włożyć ją do książki jak zakładkę. Kod QR na karcie prowadzi do strony „Skarbiec Książki”, dostępnej tylko dla kogoś, kto trzyma książkę w ręku: link zawiera tajny kod, którego nie ma na publicznej stronie egzemplarza.
Skarbiec pokazuje:
- tytuł i autora,
- właściciela i nazwę jego głównej biblioteczki,
- status „Dostępna” albo „Zajęta”,
- sekcję „Twoje materiały” z materiałami dołączonymi do egzemplarza,
- przycisk „Zobacz biblioteczkę w Lektuarium”.
Właściciel po zeskanowaniu własnej karty widzi przycisk „Panel kontrolny”, który otwiera Bibliodesk. Może też w skarbcu dodać zdjęcie okładki, klikając miniaturę.
Pożyczanie przez skan
Osoba, która dostała książkę do ręki, skanuje kartę telefonem i klika „Pożyczam tę książkę”. Bez konta przycisk prowadzi do logowania. Po zalogowaniu:
- Egzemplarz przechodzi do biblioteczki głównej osoby, która go zeskanowała, i trafia do jej zakładki Otrzymane.
- U właściciela książka pojawia się w zakładce Pożyczone. Gdy wróci, właściciel klika tam „Odbierz”.
- W życiorysie pojawia się nowy wpis „Przekazanie / Zmiana miejsca”, a licznik „Przekazano” rośnie o jeden.
Książka może tak wędrować przez kolejne domy, a każdy z nich zostaje w historii. Do zapisania przekazania trzeba mieć założoną biblioteczkę, bo egzemplarz musi gdzieś stanąć.
Skan karty nie wymaga, żeby obie osoby były znajomymi w portalu, ale nie ustawia przypomnienia o zwrocie. Pożyczkę z przypomnieniem zapiszesz w Bibliodesku, opisanym na stronie Pożyczanie książek.
Z kontem
- Kartę do własnego egzemplarza drukujesz w generatorze kart. Konto zaczyna z pulą kodów do wydruku.
- Ile kodów masz do wykorzystania i jak działa druk w domu, opisuje strona Karty biblioteczne.
Ostatnia aktualizacja: 21.10.2026